handleiding bij alle achttien hulpmiddelen

timer & cycli

Een dot-matrix-countdown die je in één gebaar instelt: sleep de cijfers, tik de tijd in zoals op een magnetron, of kies een preset. Werk-rustcycli (25/5 Pomodoro, 52/17, 90/15 – of je eigen), een stopwatch, een stash die een lopende timer bewaart terwijl je een andere probeert, en een eindmelding die desgewenst ook je media pauzeert. Als de countdown afloopt, klinkt er één geluid en knipperen de cijfers tot je reset.

tijdregistratie & taken

Taken kunnen in projecten worden gegroepeerd, elk met een eigen som, en een schakelaar boven de lijst toont vandaag, deze week of alles. Een lopende taak telt de sessie waarin je zit, vanaf nul; het ✓ ernaast sluit die sessie en in de rij staat weer de som van de periode. Open een taak en al haar stukken tijd staan er: de duur of het moment wijzigen, een sessie toevoegen die niemand startte, of er een verwijderen; handmatige correcties staan in dezelfde lijst, zodat de regels optellen tot het totaal erboven. Loopt er een te lang, dan herinnert een banner je na acht uur. Ernaast staat een aparte to-do-lijst, waarin afgevinkte items naar onderen zakken.

Meerdere taken kunnen tegelijk lopen, en in de menubalk staat de klok die het laatst is gestart.

Klik op een taak en de regel klapt open: de volledige tekst op de eerste regel, daaronder een beschrijving, een ster voor favorieten. Een to-do kan ook een herinnering dragen – dag, tijd en de weekdagen die je wilt herhalen – en Hop laat het weten: een banner met «uitstellen» en «klaar», geluid, een teken in de menubalk; elk apart aan te zetten.

Ook je eigen AI-agent kan taken toevoegen. De lijst is een gewoon JSON-bestand en Hop pikt wijzigingen tijdens het draaien op, zodat een agent – of een script, of jij in een teksteditor – een taak kan toevoegen en hem ziet verschijnen. Hop voert ook opdrachten uit een bestand uit en begrijpt hop://-links: diezelfde agent, of een Opdracht rond zo'n link, kan een timer starten, een taak met herinnering toevoegen of lezen wat er draait. Zie docs/automation.md.

geen slaap

Houd de Mac 15 minuten, 8 uur of voor altijd wakker – één klik, geen wachtwoord. Laat optioneel het scherm aan, of werk door met het deksel dicht (handig voor downloads, lange builds en externe schermen).

systeemmonitor

CPU- en GPU-belasting en -temperatuur, geheugen en swap, netwerk, schijf, batterijconditie en stroomverbruik – livewaarden met sparkline-grafieken, kleurdrempels die je zelf instelt, °C/°F en een uptime-regel. De metingen komen rechtstreeks van macOS en worden alleen bijgewerkt zolang het tabblad open is. De geheugenrij waarschuwt ook als veel geheugen naar de schijf is verhuisd, en niet pas als macOS zelf krapte meldt.

klembordgeschiedenis

De laatste 100 (tot 300) dingen die je kopieerde – tekst, afbeeldingen en bestanden – met één klik terug te kopiëren of direct te plakken in de vorige app. Gekopieerde bestanden worden op naam onthouden (meerdere tegelijk verschijnen als «naam +N»), en bij het plakken komt het bestand zelf terug. Wachtwoorden en andere verborgen invoer worden nooit opgeslagen.

bestandsconverter

Sleep een lading afbeeldingen, pdf's, video's of audio op het paneel: JPEG, PNG, HEIC, AVIF en WebP als uitvoer; pdf-compressie; HEVC-videoverkleinen met een eerlijke live-schatting van de bestandsgrootte vóór je converteert. Alles wordt lokaal verwerkt. Video kan bij het converteren ook opnieuw worden gekaderd – 9:16, 4:5, vierkant of 16:9, bijgesneden, met balken of op een vervaagde kopie – en de compressie heeft een eigen niveau, zodat de vooraf beloofde grootte de werkelijke is.

Eén knop zet een clip klaar voor waar hij heen gaat – reels, feed, tiktok, shorts of youtube – en schrijft kader, resolutie en compressie zoals het platform zelf aanraadt, met de resulterende bitrate naast de schuif. MKV en WebM worden eerst omgepakt naar MP4 (macOS opent geen van beide) door een klein hulpje dat één keer downloadt. Pages-, Numbers- en Keynote-documenten worden in batches geëxporteerd door de apps zelf: naar PDF, of naar docx, xlsx en pptx.

Webpagina's zijn er ook bij: plak een adres of laat een opgeslagen pagina vallen, en er komt PDF, docx, Markdown, RTF of platte tekst uit.

vensterbeheer

Klik vensters vast op helften, kwarten, derden en het midden via een zonesymbool of een ⌃⌥-sneltoets – geen extra app nodig.

torrents

Een lichte BitTorrent-client in hetzelfde paneel: sleep een .torrent-bestand erin of plak een magnet-link, kies precies welke bestanden je downloadt – vooraf of zelfs tijdens de download –, pauzeer, hervat en seed, met een optionele stop bij ratio 1.0. De module staat standaard uit; bij het inschakelen wordt de opensource-engine opgehaald als een kleine aparte download (~26 MB, met geverifieerde handtekening) die alleen via een lokale poort met Hop praat. Hop kan ook de standaardapp worden voor .torrent-bestanden en magnet-links.

bestandsarchieven

De regel van de module opent een venster, en dáárin sleep je je bestanden – ⌘V kan ook, meerdere bestanden tegelijk. Wat je toevoegt wacht in een lijst tot je op de knop drukt: archieven worden uitgepakt, al het andere gaat in één archief. Het resultaat komt standaard op het bureaublad, of naast het origineel, of in een map naar keuze. Ondersteund zijn zip, rar, 7z, tar, tar.gz, tar.bz2, tar.xz en gz; voor rar en 7z wordt de eerste keer een kleine, op handtekening gecontroleerde helper (~6 MB) opgehaald. Hop pakt rar uit maar maakt het nooit – het formaat is propriëtair. «Hop als standaard voor archieven» bij de instellingen biedt alleen rar aan wanneer geen Apple-app het beheert, en kan rar terugpakken van apps van derden; zip, 7z en de native formaten blijven bij Archiefhulpprogramma. Het werkt ook met een verborgen module, en de kaart toont de echte stand, zodat hij nooit een standaard claimt die Finder al aan een andere app heeft gegeven. Dubbelklikken op een archief in Finder pakt het uit vlak naast het bestand, in een eigen klein voortgangsvenster, en een mislukte poging laat niets verborgens achter. Bestanden die Hop opent dragen een eigen pictogram met het formaat erop, zodat een map in één oogopslag leesbaar is.

kleurenpipet

Pak met de systeemloep elke kleur van je scherm: hij blijft in een lijst staan, elke rij met hex, rgb en hsl in een eigen kolom – klik er een en precies die notatie wordt gekopieerd. De volgorde verandert nooit onder je cursor, hoeveel kleuren je bewaart en hoeveel rijen je ziet zijn instellingen, en toestemming voor schermopname is niet nodig: de loep geeft één kleur terug en verder niets.

tekstherkenning

Kader een deel van je scherm, of sleep een afbeelding in het venster en plak er een met ⌘V: de tekst en eventuele QR-codes komen in een venster dat je kunt lezen, bijwerken en waaruit je kunt kopiëren, en gaan tegelijk naar de klembordgeschiedenis. Regeleindes blijven staan, dus een tabel of een stukje code blijft leesbaar. De herkenning is Vision van Apple, volledig op deze Mac.

Staat er een webadres in het resultaat, dan verschijnt de knop «link openen»: de link uit een QR-code op een rekening opent meteen in de browser, zonder dat je je telefoon pakt. Alleen webadressen: een gescande code is invoer van buiten, dus een telefoonnummer, een wifiwachtwoord of een visitekaartje blijft gewone tekst.

schermafbeeldingen

Kader een gebied in, neem het venster onder de aanwijzer of het hele scherm: de editor opent met de afbeelding er al in. Markeer met potlood, marker, pijlen, vormen, genummerde stappen en tekst, verberg wat privé is achter vervaging of een mozaïek, of vervaag alles BEHALVE waar je naar wijst. Bewaar daarna het bestand of kopieer het naar het klembord.

Hetzelfde gebied neem je met één toets opnieuw, precies wat een reeks van hetzelfde scherm nodig heeft. Een opname kan voor een pagina worden aangekleed: achtergrond, lucht eromheen, ronde hoeken, schaduw, browserkader en je eigen watermerk, in tekst of als afbeelding.

over het scherm tekenen

Teken tijdens een gesprek, een opname of een review rechtstreeks op het scherm: potlood, brede marker die de tekst eronder leesbaar laat, pijlen, vormen en genummerde stappen. Vervagende inkt verdwijnt vanzelf een paar seconden nadat je de aanwijzer optilt, dus midden in een zin hoef je niets op te ruimen. De loep en de vervaging werken ook op het levende scherm: vergroot een detail zodat iedereen in het gesprek het ziet, of dek een naam af die er niet had mogen staan.

Eén schakelaar geeft de kliks terug aan de apps eronder terwijl de markeringen op het scherm blijven, zodat je gewoon doorwerkt met je aantekeningen voor je neus. «Bewaren» en «kopiëren» leggen het scherm samen met de tekening vast. Anderen zien de markeringen als je het hele scherm deelt; één gedeeld venster stelt macOS helemaal zelf samen, en daar kan geen enkele laag bij.

toetsenbordslot

Tik 1, 5 of 15 minuten – of ∞ – en het hele toetsenbord reageert niet meer, zodat je het kunt afnemen zonder de Mac uit te zetten of de klep te sluiten. Een schermvullende afdekking legt uit wat er gebeurt en het menubalkpictogram wordt een toetsenbord. Vier uitwegen: de knop op de afdekking, de knop in het paneel, het paneel openen, of esc + shift vijf seconden vasthouden. Een korte druk op de aan/uit-toets wordt ook geslikt; hem ingedrukt houden zet de Mac nog steeds uit, want dat regelt de hardware.

snelheidstest

Eén tik meet de verbinding met macOS' eigen networkQuality tegen Apples servers – down, up en reactiesnelheid, en het laatste resultaat blijft in de rij staan.

VPN

Elke VPN die je Mac kent, elk met een eigen schakelaar, van welke aanbieder ook. Hop leest de lijst rechtstreeks uit systeeminstellingen: een client die je gisteren installeerde verschijnt vanzelf, een verwijderde verdwijnt. Hier valt niets toe te voegen of in te stellen, en je hoeft niet te wachten tot iemand jouw aanbieder ondersteunt.

Verbind en verbreek zonder iets te openen. Zolang een tunnel staat, brandt een klein puntje in de hoek van het menubalkicoon, naast de andere indicatoren, zodat je het ook met gesloten paneel ziet: groen zolang er iets doorheen gaat, oranje wanneer de tunnel aanstaat maar er niets terugkomt. Een stilletjes gestorven verbinding ziet er zo niet langer gezond uit, en het paneel wijst de rij aan. Klik op de naam en het venster van die VPN gaat open voor de keren dat je het nodig hebt – om een land te kiezen of een instelling te wijzigen – en zodra je het sluit, sluit Hop de app weer. Zo blijft die niet in het Dock en de menubalk hangen voor een schakelaar die je twee keer per week aanraakt. De verbinding blijft: de tunnel wordt door het systeem vastgehouden, niet door de app.

De regel toont wat de client zelf meldt: zijn naam en tussen haakjes wat de configuratie toevoegt, meestal het land. Hop raadt het land nooit uit het serveradres: het register zegt waar een reeks geregistreerd staat, niet waar de machine staat, en een verkeerd land dat stellig wordt gemeld is erger dan geen.

De stip kun je in de instellingen uitzetten – de module en de schakelaars werken gewoon door.

apps

Een raster met de programma's die je de hele dag opent – één klik weg, zonder omweg via de map Programma's. Druk op + en kies ze, of sleep ze uit de Finder; er passen er negen naast elkaar, tot acht rijen.

Sleep een symbool om het te verplaatsen: een gele lijn laat zien tussen welke twee symbolen het landt en de rest schuift opzij, net als op een beginscherm. De bewerkknop start het wiegen, elk symbool krijgt een ✕ en het raster kan een eigen naam krijgen; daar zet je ook de namen onder de symbolen uit, als je je apps op het oog herkent. Houd zoveel rasters aan als je wilt – werk op het ene vlak, de rest op het andere – elk met eigen apps.

Rasters ontstaan en verdwijnen waar je de modules ordent: in de instellingen of in de moduletabel zelf, waar de ✕ op de chip van een raster het definitief verwijdert. Een nieuw raster begint leeg en zegt dat ook, tot je het vult.

apps verwijderen

Sleep een app op de rij, of kies hem uit de lijst van alles wat geïnstalleerd is, en hij gaat mét wat hij op een stuk of dertig plekken achterliet: application support, caches, voorkeuren, containers, launch agents, plug-ins, installatiebonnetjes en de rest. Elke app in de lijst toont hoeveel hij weegt, de app en zijn gegevens apart. Een app die al in de prullenmand ligt wordt ook herkend: de identifier komt uit het pakket dat daar staat, of wordt afgeleid uit de resten die hem noemen.

Er wordt niets gewist. Alles gaat naar de prullenmand, dus een vergissing kost een herstel en geen bestand; en wat macOS niet afgeeft wordt met reden genoemd in plaats van stilletjes overgeslagen.

Dezelfde module ruimt op zonder iets te verwijderen: elke app die een cache aanhoudt, de grootste eerst; installers in Downloads, op het bureaublad en in Documenten; gegevens van apps die je jaren geleden weghaalde; en de prullenmand met zijn omvang. Eén vinkje neemt een hele sectie. Wat het bewust laat liggen staat er ook bij – een container waarin cache en gegevens in één map zitten, de twintig gigabyte van een berichtenapp bijvoorbeeld: alleen die app weet welke helft weg kan.

ruimtes

Het icoon houdt tot vier tabbladen, en je sleept elke module naar het tabblad dat je wilt: de timer op de een, de monitor op de ander, wat je zelden opent aan de kant. De aan-uitknop naast een module schakelt hem uit: hij houdt zijn plek, maar draait niet meer – geen sneltoets, geen teken, niets dat op de achtergrond wordt verzameld.

documenten

De converter kan nu documenten: markdown → PDF, opgemaakt door Hop zelf, Word-bestanden (.docx, .doc, .rtf) → PDF of markdown, en de tekst uit een PDF als markdown – een gescande pagina wordt gelezen door Vision van Apple. Native en offline, zonder meegeleverd officepakket en zonder downloads.

het icoon in de menubalk

Op het icoon zitten kleine markeringen: de lopende tijd, de slaapblokkade, een herinnering die afging, een stip zolang er een vpn staat (oranje als er niets meer doorheen gaat) en pijlen zolang torrents lopen – in kleur of monochroom, elk apart uit te zetten. Hops eigen vensters verschijnen in het Dock zolang ze open zijn, dus één klik haalt er een terug in plaats van het paneel te openen, en het icoon vertrekt met het laatste venster.

thema's, sneltoetsen en veilige modus

Donker en licht thema met filmkorrel-textuur, globale sneltoetsen, starten bij inloggen en een veilige modus die de app uit een crashlus haalt – alles in één instellingenvenster.

veelgestelde vragen

waar staat hop na de installatie?

in de menubalk, rechtsboven in het scherm. hop heeft geen Dock-symbool en geen eigen venster — klik op het sterretje en het paneel opent eronder. als de menubalk vol is, kan macOS het symbool verbergen: houd command ingedrukt en sleep de symbolen om ze anders te ordenen.

hoe zet ik modules uit die ik niet gebruik?

open de instellingen vanuit het paneel en zet uit wat je niet nodig hebt. een module die uit staat, verdwijnt uit het paneel en draait helemaal niet meer, zodat de lijst zo kort blijft als je wilt.

waarom vraagt een module om toestemming?

omdat de taak het nodig heeft, en alleen dan. om schermopname vragen tekstherkenning wanneer je een gebied selecteert, schermafbeelding, en het vergrootglas en de vervaging op de tekenlaag; om toegankelijkheid het plakken, het verplaatsen van vensters en het toetsenbordslot; om meldingen de timer en voltooide torrents. het infovenster heeft een tabblad met elke toestemming en de huidige status ervan.

waar bewaart hop mijn gegevens, en hoe verwijder ik ze?

alles blijft in je eigen gebruikersmap op de Mac: timers, taken, klembordgeschiedenis, geconverteerde bestanden. er wordt niets ergens heen gestuurd. als je de app naar de prullenmand sleept, is hij verwijderd; de instellingen en geschiedenis staan in ~/Library en kun je daar ook wissen.

kan ik hop aansturen vanuit een script of een ai-assistent?

ja. hop leest opdrachten uit één gewoon bestand in zijn eigen map en schrijft zijn status naar een ander, en dezelfde opdrachten werken als hop://-links. een opdracht uit Opdrachten, een script, claude code of codex kan een timer starten, een taak toevoegen of het paneel openen, zonder server of api-sleutel.