blokowanie ruchu

zaktualizowano 1 paź 2026

Zobacz, które programy na twoim Macu łączą się z siecią i dokąd – i zablokuj którykolwiek z nich. Każdy program, który się połączy, pojawia się razem z adresami, do których dotarł. Jedno kliknięcie w jego etykietę odcina cały program od sieci; otwórz go, a jeden adres można zablokować osobno – na przykład sprawdzanie licencji, podczas gdy reszta ruchu idzie dalej. Regułę można ustawić, zanim program w ogóle się połączy: każda zainstalowana aplikacja jest na liście, a lista adresów wczytana z pliku (jeden w wierszu albo plik hosts) jest blokowana dla wszystkich programów naraz. Wiersz w panelu liczy blokady; okno za nim przechowuje resztę, a wiersz zostaje na swoim miejscu, gdy go zmieniasz.

Hop robi to za pomocą filtra sieciowego, który macOS udostępnia właśnie do tego zadania – tego samego rodzaju, którego używają LuLu i Little Snitch. Za pierwszym razem macOS prosi o zgodę na niego w ustawieniach systemowych. Filtr decyduje przy pierwszym pakiecie połączenia i nigdy nie zagląda do środka: blokuje cały serwer, nigdy jedną stronę na nim, a Hop niczego nie odszyfrowuje. Jeśli filtr kiedyś się zatrzyma, internet nadal działa – nic nie jest blokowane, dopóki nie wróci – a wyłączenie modułu zatrzymuje twoje blokady, nie internet.

Moduł jest domyślnie włączony i zachowuje się cicho: bez reguł wszystko przechodzi. Pytanie o nowe połączenia to ustawienie – włączone, karta w prawym górnym rogu pyta o połączenie, którego nie obejmuje żadna reguła, dla tego adresu albo całego programu.

• przełącznik programu – odcina program od sieci całkowicie albo przywraca mu ją.
• przełącznik adresu – blokuje albo dopuszcza jeden serwer dla jednego programu, na przykład sprawdzanie licencji, a reszta ruchu idzie dalej. reguła dla adresu jest ważniejsza niż przełącznik programu.
• dodaj regułę – reguła jeszcze przed pierwszym połączeniem: wybierz program z listy albo z folderu aplikacje, wpisz adres albo zostaw puste dla całego programu.
• granica – hop blokuje cały serwer, a nie jedną stronę na nim: wnętrza zaszyfrowanego połączenia nie widać, a hop niczego nie odszyfrowuje.
• za pierwszym razem macOS prosi o zgodę na filtr sieciowy hop w ustawieniach systemowych. jeśli filtr stanie, internet działa dalej: nic nie jest blokowane, dopóki filtr nie wróci.
• reguły z pliku – menu ⋯ wczytuje listę adresów (jeden w wierszu albo plik hosts) i blokuje je dla wszystkich programów; wiersz może też wskazać program: com.example.app license.example.com. to samo menu zapisuje reguły do pliku.